Ostatnie ogniwo przemysłowego prania na mokro, już po wykańczaniu, prasowaniu i składaniu – to układanie złożonej wcześniej w składarkach płaskiej bielizny w proste, równiutkie stosy. Te gotowe stosy jednakowej wielkości są potem transportowane na stanowisko odbiorcze przez specjalny przenośnik podający i tym samym proces przemysłowego prania wodnego można uznać za zakończony.

Maszyny, które służą do układania w stosy złożonej przez składarki bielizny , nazywane są sztaplarkami ( polska nazwa – układarki).

Najpopularniejszymi na polskim rynku usług pralniczych sztaplarkami, są układarki Jenstack Max i MAXTWIN. Obie sztaplarki mogą funkcjonować jako wolnostojące, ale też mogą być zintegrowane z ciągiem innych maszyn pralniczych ( tunel pralniczy). Te modele sztaplarek najlepiej współpracują ze składarkami o sposobie składania wzdłużno poprzecznym, a ich najbardziej optymalne usytuowanie względem innych maszyn, to lewa lub prawa strona linii prasującej.

Parametry tej sztaplarki są następujące –

 

Wymiary- szerokość 2 metry 79 cm , głębokość 1 metr 43 centymetry, wysokość 1 metr 3 centymetry .

 

Ciężar sztaplarki – 300-650 kilogramów

 

Zużycie energii elektrycznej – 3x 400V/50HzPE+N o mocy 0,7 kW

 

Zużycie sprężonego powietrza -3Nm/h o ciśnieniu 0,6 MPa

 

Maksymalna wysokość sztapli 35 cm , a wymiary 830×500 milimetrów.

 

Sztaplarki Jenstack Max oraz MAXTWIN to nowoczesne maszyny z elektronicznym programowaniem pracy, a konkretnie mają wbudowany elektroniczny sterownik z programowalną pamięcią , który zapewnia dokładność przy układaniu. Sztaplarki cieszą się bardzo dobrą opinią wśród przedsiębiorców branży pralniczej, jako maszyny proste w obsłudze, bardzo wydajne, ciche, oszczędne i przede wszystkim niezawodne. Posiadają wszystkie wymagane certyfikaty jakości.